Yazılış tarihi: Eki 13, 2010

Albert Einstein ve Soforu

einstein Albert Einstein ve Soforu

Einstein birçok yerde konferanslar vermişti. Bu konferanslara özel şöförün kullandığı bir otoyla gidiyordu. O konferans verirken şöför de dinleyiciler arasında oturarak onu dinlerdi. Bir gün yine bir yere konferansa gidiyorlardı. Yolda şöför,
“Efendim pardon” dedi, “sizi o kadar uzun zamandır defalarca dinledim ki artık yapacağınız konuşmayı kelimesi kelimesine biliyorum.” Yaşlı adam pası atmıştı. Einstein ise;
“Pekala,” dedi, “Simdi gitmekte olduğumuz yerde beni tanımazlar. Palto ve şapkalarımızı değiştirelim ve sen konuş.”
Şöför konuştu. Gerçekten de dersini iyi çalışmıştı. Biri çıkıp da daha önceki konferanslarda sorulmamış bir soru soruncaya kadar sorular kısmını bilebaşarıyla götürüyordu. Yine de bozuntuya vermedi:
“Böyle basit bir şeyi sormanız gerçekten çok garip” dedi, “Simdi arka sırada oturan şöförümü çağıracağım ve size cevap vermesini söyleyeceğim…”

Hep derler ya Einstein bilmem kac yasina kadar duzgun konusamiyordu, gerizekali saniyorlardi diye, bu soylenenler beni cok korkutmaya basladi artik.

Henuz 6 aylikken konusmaya baslamisim, 4 yasindayken okumayi, 5 yasinda da yazmayi ogrenmistim. Ilkogretime de 2.siniftan baslamam icin mudur yardimcisi cok israr etmisti.

Tamam, Einstein’in yolundan gitme cabam yok ama bari soforu kadar olabilseydik!

Sosyallere Gönder;